Op naar Queenstown. Up towards Queenstown.
Na een heerlijke nacht op de camping hoog in de bergen, net tegen de boomgrens aan, zijn we nu naar Queenstown gereden voor een dagje rust.
After a plesant night on a very high in the Alps campsite, just where the trees stop growing, we took a short drive to Queenstown for a day RR.
Nieuw Zeelandse Alpen
Reis mee.
Zondag 19 april 2015
Binnen 24 uur twee behoorlijk zware wandelingen gedaan, was het gisteren de Franz Josef, vandaag al vroeg in de ochtend de Fox gletsjer in de benen. Hoewel het natuurlijk mogelijk was dat het tegen zou vallen na gisteren hebben we de gok toch maar genomen. Niets tegenvallen, niet een teleurstelling maar na een korte rit van 36km verder naar het zuiden en een 4 km dirt road richting de bergen konden we na een stevige klim en wandeling binnen een half uur een compleet ander gletsjer zien van veel dichterbij. Geweldig. Bovendien was de wandeling ook nog eens compleet anders, we moesten namelijk nu over beekjes en riviertjes heen via rotsen in het water. Het laatste stuk was een 400 meter lange klim waarbij je niet mocht stilstaan omdat het gevaar van vallende stenen en rotsen erg groot was en het pad te smal zodat anders anderen er niet door konden. Dat was wel even duwen en trekken op het steile stuk voor Els maar ook nu zijn we tot het einde gegaan, met die geweldige beloning.
Boven aangekomen was het volop foto’s maken natuurlijk en ook door en voor anderen met hun camera en andersom want niemand wil naar huis zonder een bewijs van deze inspanning. Zo kwamen we aan de praat met Nick uit Schotland, die op de fiets verschillende continenten bereisd , en die ik in de ochtend ergens in de stad had zien staan. En Lan-Lan uit de USA die Nick een lift had gegeven omdat hij pech had met zijn fiets.
In de loop van de dag bleek dat we dezelfde route volgenden en we elkaar nog drie maal tegen kwamen op een afstand van ruim 300 km.
Wij zijn nu aangekomen in Wanaka midden in de NZ Alps en hebben veel besneeuwde toppen gezien meren zo groot als het IJsselmeer met helder blauw water, gereden op vlaktes zo hoog dat je boven de boomgrens rijd en staan nu op een camping die net aan de boomgrens grenst. Het waait behoorlijk nu en er wordt regen en sneeuw verwacht vannacht maar wij hebben een droge en meest zonnige dag beleefd met temperaturen van 6 tot 18 graden.
Vanavond tijdens het eten zien we twee jongedames uit de UK die gisteren avond ook bij ons op de camping stonden, wat wordt die wereld toch klein. Na het eten nog even met Tony en Megan uit de USA zitten praten en veel gelachen.
We gaan proberen wat foto’s te plaatsen maar weten nu al dat die niet kunnen weergeven wat wij hebben gezien met onze ogen, zoveel en zo mooi was het allemaal.
Wij zullen moeten besluiten wat te doen morgenochtend, met regen/sneeuw de bergen door naar het midden gebergte richting Queenstown of een dagje rustig aan doen en afwachten hoe dinsdag het weer wordt. Dit ons grootste probleem op dit moment, wat hebben wij het toch weer moeilijk hè.
Lieve lezers van onze site, dat hoor je later wel!!!
Cheers , the downunders.
vreemd gevoel
Reis mee.
Zaterdag 18 april 2015
Vandaag iets gezien wat ik nog nooit eerder had ervaren.
Rechts van ons de Abel Tasman zee, links van ons het regenwoud met bloeiende Yuka’s en palmen en recht voor ons de besneeuwde bergen van de NZ Alpen.
Vanaf de camping konden wij de bergtoppen met sneeuw al zien en we moesten nog wel even 185km rijden om ze te bereiken. Ik kan je vertellen dat het een heel apart gevoel geeft deze combinatie en dat terwijl ik toch dacht al veel te hebben gezien.
Na een heerlijke nacht op de rustige camping in Greymouth, waarin het wel behoorlijk heeft geregend, waren we kort na 07.00 uit bed en om even voor 10.00 al onderweg richting de plaats Franz Josef waar de gelijknamige gletsjer ligt. We werden wakkere met een stralende zon en die is de gehele dag bij ons gebleven op een klein wolkje in de bergen na.
Dit eiland is nog groener en nog minder verpest door woningbouw en boerderijen of de bekende houtkap, hier staat nog veel, of weer, origineel woud.
De wegen zijn redelijk breed en goed van oppervlakte maar worden smaller naar mate je verder naar het zuiden rijdt. Ook kom je vaak 1 baans bruggen tegen waardoor één van beide kanten moet wachten. Wat we vandaag ook tegenkwamen was een autoweg waar bij een brug werd gedeeld met de trein en je rijdt dus werkelijk over het spoor, heel apart.
Tegen 13.00 uur kwamen wij aan bij onze geplande camping net voor Franz Josef en hebben dus weer een mooie leuke plek voor de nacht vlak bij de hoofdgebouwen en toiletten. Even een broodje tonijn gemaakt en weggewerkt en toen op weg naar de start van de bush tocht naar de gletsjer. Het was een behoorlijke loop ( walk ) over ruw en ongelijk terrein met veel rotsen en rotsblokken omdat je eigenlijk op de rivierbodem loopt.
Op diverse borden was te zien waar de gletsjer zich door de jaren heen bevond, en dat varieert nog al van 18.000 jaar geleden tot in de zee tot meer dan 20km landinwaarts en nu op ongeveer 18km. Het schijnt dat de gletsjer zich in beide richtingen 1 tot 5 meter per dag kan verplaatsen en dat de berg waar hij op ligt nog steeds groeit per jaar 1 tot 2 cm. Dit komt omdat deze bergen zich precies op de breuklijn bevind en de tektonische platen hier over elkaar heen schuiven. Vandaar ook de aardbevingen in dit gebied.
Els heeft zich weer weten te presenteren als een echte doorzetter en heeft het hele traject tot aan de gletsjer weten te volberengen.
Moe maar zeer voldaan zijn wij aan het avondeten begonnen en gaan zo plat om uit te rusten van de behoorlijke inspanning.
Ik zal nog wel proberen wat foto’s te plaatsen om jullie de indruk te geven hoe het was.
Cheers , the downunders.
Van Nelson in de zon naar Greymouth in de regen.
Reismee.
Vandaag, vrijdag 17 april zijn we dwars door de bergen gereden vanuit Nelson waar het weer stralend weer was na wederom een ijskoude nacht, waar wij géén last van hadden want we hebben een kleine elektrisch kacheltje gekocht om de auto voor te verwarmen voor de nacht, heerlijk.
Na de koffie en een koffie milkshake, het aftanken, zijn we om 11,30 uur gaan rijden en al snel doemde de echte bergen met besneeuwde toppen voor ons op en veranderde het zonnige weer in half tot zwaar bewolkt weer. Zowel het regenwoud als de gletsjers hier hebben één ding gemeen, “ze hebben neerslag nodig om te blijven bestaan”’!!! Later zelfs met regen waarin ijs zat. Voor die tijd iets geweldigs gedaan samen met Els. Wij zijn over de Grey River gegaan door te lopen over Nieuw Zeelands langste hangbrug, ja Els ook en daar ben ik erg trots op want dit had ik nooit verwacht met haar hoogte vrees. Zelf zegt ze altijd “als ik op een krant sta ben ik al duizelig”.
Aan de ander zijde van de brug lag een pad wat ons voerde langs diverse breuklijnen na de aardbeving in 2010 en door het bos wat gebruikt werd voor goudwinningen we zijn zelfs aan een knopen touw afgedaald naar de bedding van de rivier waar je op dit moment ( lage waterstand voor de winter) kan zien wat water en rotsen met steen en graniet kunnen doen.
Terug over de brug ging haar nu veel gemakkelijker af en dreigde zelfs in het midden te willen stoppen om foto’s te nemen i.pl.v. zichzelf vast te houden aan de reling van staaldraden zoals geadviseerd.
Ondanks de onderbreking en het wandelen waren we net voor het donker en met redelijk droog weer om 17.00uur bij de camping net buiten het plaatsje Greymouth.
De auto is klaar voor de nacht, wij hebben een heerlijk stukje lamssteak met boontjes en zoete aardappelen gegeten onder het genot van een VBtje. Els is volgens mij op FB en ik heb mijn dag verslagen zitten bijwerken in de plaatselijke druk bezochte tv lounge van de camping, net een woonkamer. Onder tussen stort de regen zich hier op het dak met groot geweld. Hopelijk kloppen de weersberichten en is het morgen , zaterdag , over. Want dan willen wij richting de gletsjers rijden en die via een pad door de bush zien te bereiken.
Maar dat lees je de volgende keer!
Zal proberen de foto’s nu toe te voegen, maar het internet is nog steeds niet geweldig.
Groetjes “the downunders”.
Wellington stad naar Nelson
Wellington Maandag – Dinsdag.
Gezien het feit dat we naar de ferry moesten en dat ding om 08,30uur vertrok en je minstens één uur eerder daar moest zijn wij de wekker gezet voor 06,30uur ( ja hoor tijdens je vakantie) moet niet gekker worden. Veel slaap hebben we niet gehad want de storm keerde terug in de nacht met felle regen buien die kletterde op ons dakje en tegen de tijd dat dat over was het tijd om op te staan. Op de radio hoorde we dat dit weer bij de maand juni hoort en niet bij april.
Even jezelf oppoetsen en opknappen en rijden met die hap, geen enkele file onze richting terwijl de tegenovergestelde zijde sjok vol stond, zodoende waren wij om 07,15 uur al bij de inrit. Dit liep goed door dus wij waren op tijd voor de overtocht naar het zuider eiland zoals gepland. Aangezien we nog niet ontbeten hadden zijn wij naar dek 7 gegaan waar je kon eten en drinken en hebben ons een plekje geven in het midden van de boot en Els had vooraf een stevig reistablet ingenomen want ze had die hoge golven gezien op de heen weg dus…. Achteraf een goede beslissing want binnen uur was de helft van de passagiers zeeziek en gaf de bemanning aan dat vanwege de ruwe zee er niet meer gelopen mocht worden. Gelukkig werd de zee na een tijdje 1 a 1,5 uur rustiger en verliep de verdere reis kalm. Na aankomst in Picton zijn we direct door gereden naar Nelson waar we om 14,15 uur arriveerde en konden kiezen op de camping waar we wilde staan. Wij kozen nummer 4 en hebben dit door geven. Hiervandaan de stad in voor de nodige koffie en boodschappen om de komende dagen het groene eiland de kunnen gaan verkennen. Tegen 17.00 uur stonden wij op nummer 4 kwam er een grote camper aan met mensen die ook bij ons op de ferry zaten die hadden ook nummer vier geboekt en omdat 3 nog leeg was zijn wij daar gaan staan en heft Els dit doorgeven bij het kantoor, “duizend maal excuus dat het was fout gegaan”. Net voor het eten kwam de Aussie van die camper naar mij toe en vroeg of we na het eten tijd hadden om even wat te kletsen, natuurlijk ja. An het einde van de avond gaf hij aan het erg te vinden dat hij die plek had opgeëist en ja vanochtend weer, wij vinden het niet erg want alle plaatsen zijn toch hetzelfde. Uiteindelijk kregen wij een uitnodiging om hen te bezoeken als we in Melbourne zijn.
Wij hebben vannacht heerlijk geslapen en toen ik om 08,00uur naar de wc ging bleek dat het had gevroren en er ijs lag op het dak van de camper. Ja, ja , mensen wij zijn op het zuider eiland dat weten wij nu zeker. Onderweg zagen we ook al bergen met besneeuwde toppen.
Wij houden jullie op de hoogte.
Wellington stad
Reis mee.
Wellington. Zondag - maandag.
Na een zeer voerspoedige en mooi trip van Wanganui door de laatste steile bergen richting de kustweg, waar het erg hard waaide en de golven hoog tegen de rotsen aansloegen in een brandende zon, die ons naar Wellington voerde, kwamen wij aan op de Warf om 17.00 uur. De warf (werf) is de oude kade waar vroeger de grote passagiers schepen aankwamen om de emigranten naar hun nieuwe vaderland te brengen of waar de doorreizend emigranten tijdelijk konden uitstappen op te gaan passagieren. Na wat zoekwerk, want de navigatie kende de straat niet, en wat keren bleken we al snel op onze “midden in de stad” campeerplek te zijn. Hier moet je je niet te veel bij voorstellen hoor, een grote geasfalteerde plek met één gebouw met douches en twee wc’s, met aan de ene kant het door Wellington doorrijdende verkeer langs het centrum van de stad en aan de ander zijde de haven met de schepen die af en aan varen. Waarom daar dan toch gaan staan? Simpel hierdoor zit je slechts 2km van de ferry naar de overkant en je zit zo dicht tegen de stad dat je alles lopend af kan doen. De ander camping ligt buiten de stad op ongeveer 30km met kans op zeer grote file problemen als je in de ochtend om 07,30 uur naar de haven ingang moet. Kortom slecht praktische overwegingen.
Zoals gezegd, wij kwamen met mooi zonnig weer Wellington binnen maar we stonden er nog geen kwartier toen het begon te betrekken en tegen de tijd dat we ons geïnstalleerd hadden was het zwaar bewolkt maar droog. Ondanks dat was de temperatuur nog goed te doen dus wij luchtig gekleed de stad in om wat te eten en drinken en rond te kijken. Het was tenslotte een plek die ik nog ergen in mijn achterhoofd had van vroeger en graag zou willen herbeleven.
Naar mate de tijd vorderde begon het harder te waaien en werd de wind drastisch kouder, zo koud zelfs dat Els kippenvel begon te krijgen dus na een paar uur hielden wij het voor gezien en zijn we terug naar de campervan gegaan. Daar aangekomen stormde het hevig en de wind kwam recht van zee en de eerste druppels vielen ook al. Wij naar binnen, gelukkig hadden we de auto voorbereid voor we gingen kuieren, een dvd opgezet en lekker languit luieren. Toen we kort na tienen naar de wc wilde regende het al volop en kort daarna werd het een storm met hagel en natte sneeuw die de auto deed schudden op zijn wielen. Dit hield aan tot tegen vieren in de ochtend waarna we pas echt rustig konden slapen. Om acht uur was het nog wel winderig maar droog, dus wassen en de stad in. Na wat zoeken naar herkenningspunten, die ik niet kon vinden, iemand van een cateringbedrijf aangesproken en die wist precies hoe het vroeger was en nam de moeite om ons alles uit te leggen en de richting te wijzen maar ook wat er was verdwenen en voor terug was gekomen in de haven.
Dus eerst maar de cable tram naar boven genomen voor een mooi maar toeristisch uitzicht van de haven en de stad. Daarvandaan naar de oude pier die blijkbaar om 1,5 a 2 km afstand van de camper lag naar rechts langs de haven, de oude gebouwen waren paar een paar jaar geleden neer gehaald en vervangen door nieuwe appartementen die op dezelfde veem gebouwen moesten lijken, niet dus. Pas toen ik aan de andere kant van de nieuwbouw liep herkende ik de havenbolders en zelfs logo’s op de hekken en wist ik dat dit de plek was van 1970. Vlakbij is er een nationaal en zeer groot maar gratis museum gebouwd met de volledige geschiedenis van Nieuw Zeeland, dit 7 etages tellende gebouw heet “Te Papa” hebben we samen volledig verslonden en erg van genoten. Het weer was omgeslagen en de zon scheen nu en we liepen wederom richting het centrum voor ons eten in de food mall. Toen we weer buiten kwamen was het donker en onverwachts weer koud geworden met een felle wind nu vanaf de andere kant ZW. Keus? Vroeg plat met een dvd.
Na een uur begon het weer te stormen en hevig te regenen, wij lagen heerlijk binnen en warm.
Tot morgen
Vulkanisch gebied.
Wij zijn nog steeds in het vulkanische gedeelte en ruiken zwavel de gehele dag door, ook beginnen we de stoom van de geisers te herkennen tov de regen rond de bergen,
Wij zullen morgen, zaterdag, het gebied verlaten en richting Wellington gaan rijden zodat we Dinsdag met de ferry over kunnen varen naar het zuider eiland.
Hebben op donderdag een verplichte rustdag moeten nemen ivm de regen en vandaag was ook veel regen voorspeld maar het viel reuze mee en hebben zelfs tijdens onze tocht door een werkend krater gebied met geisers en modderpoelen zon gehad.
Om deze foto's te plaatsen hebben we er 400 gemaakt, ruim 4km gelopen, geklommen, geklauterd, geglibbert en gewandeld. Dus dit is slechts een kleine selectie.
Geniet van de foto's wij genieten van de reis.
Groetjes thedownunders.
Omgeving Rotorua
Woensdag 8 april.
Vanochtend ontbeten aan onze eigen picknick tafel naast de campervan in de volle zon, wat kan het leven toch mooi zijn! Soms is dit werk een zware en moeilijke klus, maar ja iemand moet het doen, en dat zijn wij.
Om 09.00 uur een jong Frans koppel geholpen met het plannen van hun reis door Australië voor een jaar waar ze samen absoluut niet uitkwamen omdat ze volledig op een verkeerd spoor waren gezet door andere backpackers met foutieve informatie.
Tegen 11.00 uur op weg om een dorp in de bergen te bezoeken dat op 10 juni 1935 is ondergedompeld door as en lava welke bij een aardbeving uit de modderpoelen stroomde boven het dorp. Hier zijn 150 mensen zeker bij omgekomen en pas 35 jaar geleden is men met het opgraven begonnen om er naderhand een soort Pompeï van te maken. De geisers en de modderpoel terrassen bestaan sinds de uitbarsting niet meer en doet ons dus nu terug denken aan wat wij gisteren hebben gezien. Geologisch gezien is dit gebied nog erg jong (60.000 jaar) en nog steeds in beweging dus het kan zo maar weer verdwijnen wat er vandaag wel was, apart hè.
Na het dorp wel gebied bezocht waar eens de terrassen waren maar nu volledig is begroeid met machtig mooie watervallen.
Hierna naar twee naast elkaar gelegen meren gereden op 300 meter boven zee niveau waarvan er één groen is en de ander blauw van kleur. Groen komt door de ondiepte en de kalk bodem en blauw van de steen bodem en juist de grote diepte en die meren liggen slechts een tiental meters uit elkaar.
Vandaar naar een Red Wood Forrest waar dikke, lange en grote woudreuzen staan die de kaplust van de 1900 zijn ontsprongen, heerlijk een korte rustige wandeling gedaan.
Oorspronkelijk waren we klaar voor vandaag maar het was nog licht en vroeg dus doorgereden naar een lokale bezienswaardigheid die niet inde boeken staat een bron van een rivier waaruit water van 10 graden stroomt ( in een geiser gebied) wat een volledige rivier wordt met kraak helder water midden in een gebied met zeer oude Red Wood dennen.
Uiteindelijk zijn we het complete meer waar onze camping aan ligt wat gevoed wordt door de hete bronnen en daardoor naar zwavel ruikt rond gereden, om weer bij onze camperplaats te komen. Onderweg nog even langs “Hells Gate” een Waiora Spa, maar dat werd iets te kostbaar om daar op het einde van de dag voor maar een uurtje naar binnen te gaan.
Veel foto’s, erg vermoeid maar blij dat we dit allemaal hebben mogen en kunnen zien.
Krijgen zojuist bericht dat het weer om gaat slaan morgen en wij zullen morgenochtend onze reis plannen voor deze week aan moeten passen helaas. Houden jullie op de hoogte.